Odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie komórek nabłonkowych oraz błon śluzowych i skóry.

Bierze udział w procesach metabolicznych oraz procesach widzenia. Ma ogromne znaczenie dla odporności organizmu na infekcje.

Wrażliwe na niedobory są wszystkie ptaki, w szczególności szybko rosnące oraz wysoko produkcyjne nioski. 

Objawy ogólne:

• zahamowanie wzrostu i rozwoju
• brak apetytu
• obniżenie odporności
• obrzęk powiek
• chwiejny chód
• niezborność ruchów
• biegunki

Objawy charakterystyczne:

• zaburzenia wzroku – ślepota zmierzchowa
• odbarwienie tęczówki oka
• wysychanie i rogowacenie błon śluzowych
• śluzowaty, ciągliwy wypływ z nosa
• obrzęk zatok podoczodołowych
• zaburzenia funkcjonowanie układu moczowego
• pióra suche bez połysku
• sucha skóra
• hiperkeratynizacja skóry
• znaczne ograniczenie możliwości regeneracji błon śluzowych
• większa przepuszczalności błon śluzowych dla patogenów
• zaburzenia rozwoju kośćca
• spadek nieśności
• zmniejszenie wylęgowości
• odbarwione żółtka jaj
• krwiste plamy w jajach
• okresowa jałowość kogutów
• niski procent zapłodnienia jaj

Zmiany anatomopatologiczne:

• śluz w jamie dziobowej, przełyku, krtani i tchawicy
• w jamie dziobowej, przełyku, krtani i tchawicy liczne, płaskie, białe guzki utworzone ze zrogowaciałych komórek nabłonka
• stan zapalny przewodu pokarmowego
• zmiany nieżytowe błon śluzowych
• przekrwienie dwunastnicy
• w jelitach ślepych zalega suchy kał
• mogą występować zmiany martwicowe w ośrodkowym układzie nerwowym
• nalot moczanów na worku osierdziowym, na otrzewnej, przewodach moczowych, nerkach (skaza moczanowa)
• w narządach nie wyklutych piskląt znajdują się duże ilości kwasu moczowego
• u embrionów zamarłych do 10 dnia inkubacji - zaburzenia w rozwoju szkieletu, kości czaszki w rdzeniu kręgowym
• u zamarłych embrionów - zaburzenia w przemianie materii i dysfunkcje układu moczowego